hayır huysuz değilim. kim demiş? yoo değilim??

- çook uzun süredir adam gibi blog yazamıyorum. şu yasaklar masaklar iyice soğuttu beni yazmaktan, bi türlü toparlayamadım. ayrıca hayatım fena halde rutine bağladı ve yazmaya değecek şeyler yaşamıyorum.
eeh..
en azından kötü şeyler de gelmiyor başıma. bu bi teselli sayılabilir.
geçen yazımda saçmaladığım şeyler hariç herhangi bi acı çekmiyorum, buna da şükür.

- şu kozmetik mağazalarındaki kadınların, ellerinde olmayan bir ürünü sorduğumda bana uzaylı gibi bakmalarından nefret ediyorum! "hayır bizde o yok" demiyolar açık açık da sanki öyle bi ürün hiç var olmamış, ben uyduruyomuşum gibi davranmıyolar mu sinir oluyorum!! daha bugün başıma geldi yine. yardımcı olabilir miyim diye başıma üşüştü çalışanların biri -ki bundan da nefret ederim- sonra da yardımcı olmayı bırak bana şizofren muamelesi yaptı. raflara baktım baktım, göremeyince kalıp ya da tablet ağda satıp satmadıklarını sordum. şunu mu sordunuz diye bana bildiğin klasik el ağdası verdi. hayır bu değil dedim, tarif ettim. ömründe ilk defa duyuyomuş gibi boş boş yüzüme baktı. ama nasıl inandırıcı bi ifade! ya hani kuaförlerde kullandıkları dedim, daha detaylı tarif ettim, bana hazır ağda bantlarını gösterip bunu kullanıyo onlar dedi. deli midir nedir! ömründe kuaföre gitmemiş herhalde. dişlerimi sıka sıka hayır bu değil dedim biiiiiiiir kere daha tarif ettim, boooooş boooş suratıma baka baka öyle bi ürün yok dedi. o an hayatında hiç ağda yapmamış ya da kuaföre gitmemiş olabileceğinden şüphelendim. tek bi hamleyle yere yatırıp pantolunun paçasını kaldırıp "ahaaaa!" diye kendisini enselemek istedim ama yine de insanlık bende kalsın dedim.
deli midir nedir! keşke o hızla telefonu çıkarıp, google'da aratıp, kanıtlasaydım! çok içimde kaldı. gidip başka bi yerden alıp ona götürüp "bu ne bu? bak bakiim var mıymış yok muymuş!" desem mi acaba???

- ama şu satıcılardan çektiğim kadar hiçbişeyden çekmedim ben ya. geçenlerde yine bi kozmetik mağazasına girdim, çok tatlı renkte bi kalem far beğendim. şansıma sadece bi tanecik vardı ve o da korkunç haldeydi. üzerinde bi ton tırnak izi, bi kısmı çoktan açılmış, kullanılmış falan. aslında öyle bi ürünü asla almamam gerekirdi ama çok çok beğenmiştim o yüzden aldım. alırken de kasadaki kadına "lütfen bi daha ürünlerden birer tanesini tester olarak ayırın da insanlar satılacak olanları bunun gibi kullanmasınlar" dedim. "siz zaten tester'ı almışsınız" dedi bön bön. hani neresinde tester yazıyo bunun dedim, uzuuun uzuun inceledi, yazmıyo ama bu tester kullanılmış çünkü dedi. evet kullanılmış olduğunun ben de farkındayım ama ilgilenen arkadaşınız bunun tester olmadığını söyledi ki ben de şu anda kendisini satın alıyorum dedim. bana inanmadı herhalde ki o ilgilenen satıcıyı çağırdı, o da beni doğrulayınca "evet bu tester değil, ama almak zorunda değilsiniz" dedi. sanki ben almak zorunda olmadığımı bilmiyorum! sen kasada fiş keserken içerde benim boğazıma bıçak dayadılar ve almazsam buradan çıkamayacağımı söylediler!! te allam!!
yalnız gerçekten bahsettiğim şey çok sinir bi durum! hiçbi ürünün testerı bulunmuyo orda ve her gelen bikaçını açıp kafasına göre deniyo. hatta ben bizzat ordaki çalışanlardan şüpheleniyorum! hepsi sabahtan hayalet gibi makyajsız gelip sonra ordan ellerine ne geçerse alıp yüzlerine sürüyolar çünkü. palyaço gibiler! sürüp sürüp satılıkmış gibi yerine koyma bari allahsız!

- bi de hani şu "o yok ama yerine bu var. bu da aynı. hatta çok daha iyi." deme huyları var hani. ayak yapma kadın. sırf satış yapmak için söylüyosun ikimiz de biliyoruz. gerçi ben her seferinde bi kafa karışıklığına düşüp, kararsız kalıyorum ama neyse.

- ayrıca bu konuda gelinen son nokta, 90lı yılların sonunda rastladığım kasetçi amcadır.
b: merhaba haluk levent'in kaseti var mı acaba? (ne var! o zaman çok popülerdi)
k: yok.. levent yüksel var? onu al?
b: hayır onu istemiyorum.
k: sertap erener var? eski karısı??
höh.

- ha bi de şey vardı.. ergenlik çağlarındayım sanırım, hem anneme hem kendime kontör almam gerekiyodu.
b: 2 tane 100 kontör alabilir miyim?
m: 250lik veriyim? daha ucuza gelir?
b: hayır 2 tane 100 istiyorum.
m: tamam işte şey yap.. 250 al, sonra 50 50 başkasına gönder??
evet zekice.

- ıssız adaya düşcek olsam yanıma french ojeyi alabilirim. herşeye yeteneği var çünkü  hatunun. her işini iki dakikada hallediyo. mesela geçenlerde nişantaşında bi adres arıyoduk beraber, dolmuştayız, ben bikaç dakikalığına telefonuma dalmıştım, bi baktım yanımızda oturan kokoş teyzeyle muhabbete dalmış, o arada şoförle de kanka olmuş, çoktan adresi öğrenmiş falan.. inince de elimizle koymuş gibi bulduk yeri. sonra ordan taksime geçtik, pasajlardan birine de uğradık. kaşla göz arası ilgilenen adamı kafalayıverdi, bize bi ilgi bi alaka, görmeniz lazım! baya da indirim yaptırdı, ben de sebeplenmiş oldum. son olarak da limonlu bahçede otururken  canım sigara istemişti ama normalde içmediğim için yanımda paket de yok haliyle. hop garsonu çağırdı, çizmeli kedi bakışlarıyla çocuktan bi tane istedi. hemen sigaram uzatıldı, yakıldı. böyle bi rahatlık yok yani. yanımda french varken vip üyesi gibiyim. gak deyince su, guk deyince yemek!

- bu arada ben sonunda 4yıllık kabus gibi lisans hayatımı bitirdim, artık öğrenci değil mimarım. çok garip.

- tabi mezun olabilmem için önce 2 yıl öncesinden kalma staj defterimi imzalatmam gerekiyodu. en son ofisten "hadi o zaman yarın görüşürüz" diye çıkıp, 2 yıl boyunca bi daha uğramadığım için tek başıma gitmeye tırstım. o yüzden yanıma aynı yerde staj yapmış olan oğuzu da aldım.
b: oğuz yaa, ben adamlara zaten çok mahcubum, giderken bi çikolata pasta falan alalım bence.
o: tamam, sen kız olduğun için çikolata seçimini sana bırakıyorum.
b: benceeeeeeeeee... böyle kocaman kalp şeklinde bi çikolata olsun! üzeri kırmızı fiyonklu! çok şeker. onlardan olsun.
o: hmm o zaman çikolata seçimini bi erkek olarak bana bırakıyosun, anlaştık.

meeeh.